Tomasz á Kempis

Wystrzeganie się wielomówstwa

{xtypo_dropcap}C{/xtypo_dropcap}hroń się, jak tylko możesz, przed zgiełkiem ludzkim. Bardzo bowiem szkodzi rozprawianie o światowych zachowaniach, nawet jeżeli się o nich mówi bez złej intencji. Rychło bowiem plamimy się próżnością i wpadamy w jej sidła. Obym był wiele razy zamilczał i nie był wśród ludzi. Ale dlaczegóż tak chętnie mówimy i pleciemy różne rzeczy, gdy tak rzadko powracamy do milczenia bez poniesienia szkody na sumieniu?

Posłuszeństwo i uległość

{xtypo_dropcap}B{/xtypo_dropcap}ardzo to wielka rzecz trwać w posłuszeństwie, mieć nad sobą przełożonego i nie rozporządzać sobą. O wiele bezpieczniej być podwładnym niż przełożonym. Wielu jest podwładnych więcej z konieczności niż z miłości. Ci doznają udręczenia i łatwo im przychodzi szemranie. Nie zdobędą też wewnętrznej wolności, jeśli nie poddadzą siebie samych całym sercem przełożonemu ze względu na Boga.

Unikanie nieopartej na rzeczywistości nadziei i wyniosłości

{xtypo_dropcap}N{/xtypo_dropcap}ie opiera się na rzeczywistości ten, kto swoją nadzieję pokłada w ludziach lub w stworzeniach. Nie wstydż się innym służyć ze względu na miłość Jezusa Chrystusa i uchodzić w tym życiu za ubogiego. Nie polegaj na sobie samym, lecz w Bogu złóż swoją nadzieję. Czyń co w twojej mocy, a Bóg będzie obecny przy twojej dobrej woli. Nie pokładaj nadziei w twojej nauce lub bystrości jakiegoś człowieka, lecz raczej w łasce Bożej, która pomaga pokornym, a upokarza zarozumiałych. 

Nieuporządkowane skłonności

{xtypo_dropcap}K{/xtypo_dropcap}iedy tylko człowiek dąży do czegoś w sposób nieuporządkowany, zaraz staje się wewnętrznie niespokojny. Pyszny i chciwy nigdy nie zaznają spokoju; pokorny i ubogi duchem pozostają w wielkim pokoju. Człowiek, który jeszcze niedoskonale umarł dla siebie, szybko jest kuszony i zwyciężany w małych i błahych rzeczach.