Tomasz á Kempis

Życie mnisze

{xtypo_dropcap}J{/xtypo_dropcap}eśli chcesz z innymi żyć w zgodzie i pokoju, musisz nauczyć się przełamywać w wielu rzeczach. Nie mała to rzecz mieszkać w klasztorach czy zgroma- dzeniu zakonnym i przestawać tam z innymi bez utyskiwania i trwać wiernie aż do śmierci. Błogosławiony człowiek, który żył tam dobrze i pomyślnie życie zakończył.

Znoszenie braków cudzych

{xtypo_dropcap}C{/xtypo_dropcap}zego człowiek nie jest w stanie poprawić w sobie samym lub u innych, powinien cierpliwie znosić, dopóki Bóg inaczej nie pokieruje. Pomyśl, że być może tak jest lepiej dla twojego wypróbowania i cierpliwości. Bez niej niej niewiele znaczą nasze zasługi. Powinieneś jednak dla takich przeszkód błagać Boga, by raczył cię wesprzeć, abyś mógł je spokojnie znieść. Kto raz albo drugi upomniany nie przestaje czegoś czynić, nie spieraj się z nim, lecz całą sprawę powierz Bogu, by u wszystkich Jego sług zrealizowała się Jego wola i cześć.

Czyny motywowane miłością

{xtypo_dropcap}Z{/xtypo_dropcap}ła nie należy czynić dla jakiejkolwiek rzeczy na świecie ani z miłości dla człowieka. Natomiast nie trzeba się czuć skrępowanym, by czasem przerwć wykonywanie jakiegoś dobrego uczynku na korzyść człowieka znajdującego się w potrzebie, ani też by ten uczynek zamienić na lepszy. Bez miłości czyn zewnętrzny na nic się nie przyda.

Tłumienie pokus

{xtypo_dropcap}J{/xtypo_dropcap}ak długo na świecie żyjemy, nie możemy być bez strapień i pokus. Stąd też w księdze Hioba zostało napisane:pokuszeniem jest życie ludzkie na ziemi (Hi 7,1). Przeto każdy powinien by być zafrasowany swoimi pokusami i czuwać w modlitwach, by diabeł, który nigdy nie śpi, lecz krąży szukając, kogo by pożarł (1 P 5,8), nie znalazł miejsca zwodzenia. Nikt nie jest doskonały i święty, żeby nie kiedy nie miał pokus. Nie możemy zupełnie ich nie mieć.