W drodze do Argentyny?

Opublikowano w Życie wspólnoty

Zgromadzenie narodowe wspólnoty które odbędzie się w Otwocku w dniach 13-15 będzie właśnie poświęcone owocom spotkania które odbyło się w Argentynie w lipcu br. To wyjątkowe wydarzenie skupia delegatów z całego świata. Celem jest rozeznanie refleksja i posłanie w skali całej WŻCh. Specjalny list do wspólnoty przed tym wydarzeniem napisał Mauricio Lopez - prezydent światowej wspólnoty który w kilku punktach nakreślił charakter spotkania: 

[...]

Na koniec, pozwólcie, że zaproponuję kilka odniesień do Ćwiczeń Duchowych Świętego Ignacego, które powinniśmy wziąć pod uwagę w trakcie przygotowań do rozeznania wspólnotowego na Zgromadzeniu Światowym w Buenos Aires 2018.

a. W szukaniu i znajdywaniu Woli Bożej niezbędne jest pozbycie się z naszego wnętrza nieuporządkowanych skłonności, to znaczy tego wszystkiego co nas rozprasza, oddala lub blokuje naszą zdolność do uważnego słuchania tego, o co chce nas prosić Bóg (ĆD 1).

b. Być raczej otwartym na pogłębienie i wewnętrzne smakowanie, tego, co Bóg chce nam objawić, niż śpieszyć się do podjęcia wielu zadań. Nawet jeśli jest wiele do przekazania i zrobienia, będziemy przede wszystkim dążyli do tego, by pogłębiać to, co najistotniejsze (ĆD 2).

c. Na Zgromadzeniu ważne będą momenty racjonalnej i obiektywnej refleksji, chcemy jednak, aby największa siła całego procesu pochodziła z głębokiego kontaktu z uczuciami i z przygotowania naszej woli wewnętrznej jako części rozeznania (ĆD 3).

d. Rozumiejąc drogę WŻCh jako proces postępującego objawiania się Boga, unikniemy doświadczenia Zgromadzenia jedynie jako formalnego momentu, który zamyka i otwiera pięcioletnie cykle (ĆD 4).

e. Aby w pełni przeżyć ten piękny i pełen wyzwań czas, konieczna jest głęboka wewnętrzna i zewnętrzna gotowość, udział w Zgromadzeniu wielkodusznie i ze szczodrością (ĆD 5)

f. Pozwolenie na to, by Duch Święty działał w procesie rozpoznania, oznacza, że Stwórca jest tym, który ma pierwsze i ostatnie słowo w naszej Wspólnocie. Ważne jest, by się nie zwracać i nie skłaniać ani ku jednej, ani ku drugiej sprawie, jakkolwiek słuszna by się nie wydawała (ĆD 15).

g. Należy założyć, że Wspólnota Życia Chrześcijańskiego, ze wszystkimi swoimi darami i potencjałem, jest w rzeczywistości środkiem, nie celem. Celem ostatecznym jest Królestwo Boże, a wspólnota może być bardzo sprzyjającym środkiem, jeśli tylko nie stracimy z oczu tej prawdy (ĆD 169).

h. Prośmy Boga o łaskę, aby podejmując decyzje, przygotowując środki i kreśląc horyzonty rozeznawania podczas Zgromadzenia Ogólnego, wszystko to realizowało się w absolutnej wolności wewnętrznej i zewnętrznej (niezależności), w odrzuceniu miłości własnej, woli i interesów. (ĆD 170 i 189). 

[...]

Co z tych pragnień wynikło na spotkaniu dowiemy się własnie w Otwocku od naszych delegatów.